Łatwiej z doradcą

Jak wybrać firmę świadczącą usługi doradcze przy pozyskiwaniu dotacji z funduszy unijnych i na co zwrócić uwagę w trakcie współpracy z nią.

Pojawienie się wsparcia z funduszy akcesyjnych, a potem strukturalnych spowodowało prawdziwy „wysyp” firm oferujących usługi doradztwa europejskiego. Pod tym pojęciem kryje się zarówno opracowywanie wniosków o dofinansowanie , biznes planów i studiów wykonalności, jak i zarządzanie projektami.

Doświadczenie z poprzedniego okresu programowania funduszy strukturalnych, znajomość programów operacyjnych i wiedza na temat obecnie obowiązujących przepisów to podstawowe kryteria wyboru doradcy. O ile kompetencji w zakresie programów operacyjnych klient nie może sprawdzić (posiadanie akredytacji lub certyfikatów nie jest miarodajne), to doświadczenie jak najbardziej (najlepiej potwierdzone listami referencyjnymi). Skuteczność można ocenić liczbą projektów zatwierdzonych do realizacji w stosunku do złożonych aplikacji. Podawanie sumy pozyskanych dotacji dla klientów nie zawsze świadczy o posiadanym doświadczeniu – firma doradcza mogła opracować dokumentację dla jednego, dwóch przedsięwzięć o dużej wartości (np. w projektach SPO WKP Działanie 2.4, gdzie wiele projektów uzyskało maksymalną kwotę wsparcia równą 5 milionów euro).

Oceniając kompetencje firmy lub konsultanta warto zwrócić uwagę na zakres przedmiotowy przedsięwzięć, dla których były przygotowywane dokumenty aplikacyjne. Jeżeli planujemy projekt inwestycyjny lub dotyczący wdrożenia innowacji, ochrony środowiska, badań i rozwoju, wybór firmy doradczej specjalizującej się w projektach szkoleniowych współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego będzie nietrafiony.

Zdarza się, że konsultanci podejmują się realizacji zleceń dotyczących projektów, które mają niewielkie szanse na otrzymanie dotacji . Profesjonalny doradca zawsze przedstawi klientowi realną szansę na powodzenie w konkursie. Temu służą pierwsze rozmowy klientem, podczas których zleceniodawca przedstawia swój pomysł (przede wszystkim zakres przedmiotowy, szacowane koszty i efekty), a doradca wskazuje źródło dofinansowania i sprawdza kryteria wejścia, czyli podstawowe warunki, jakie przyszły wnioskodawca i jego projekt musi spełnić, aby ubiegać się o wsparcie.

Należy wystrzegać się doradców, którzy zapewniają, że projekt na pewno otrzyma dofinansowanie. Takie gwarancje są nieuzasadnione ze względu na konkursowy tryb naboru i oceny wniosków, w który wpisana jest nieprzewidywalność wyników. Konsultant może zagwarantować jedynie, że wniosek pozytywnie przejdzie etap oceny formalnej i tego należy od niego wymagać. Drugi etap, ocena merytoryczna, polega na przyznaniu punktów przez członków komisji. Jest ona dokonywana zgodnie z kryteriami (przykładowo: zgodność projektu z politykami i zasadami wspólnotowymi oraz pomocą publiczną, uzasadnienie potrzeby realizacji projektu i zgodność jego celów z programem operacyjnym i dokumentami strategicznymi, racjonalność i efektywność zaplanowanych wydatków w budżecie – w tym stosunek nakładów do zakładanych efektów, wskaźniki i sposoby ich weryfikacji podczas realizacji przedsięwzięcia i po jego zakończeniu, potencjał wnioskodawcy – zasoby ludzkie, finansowe i rzeczowe niezbędne do wdrożenia projektu, doświadczenie w realizacji podobnych projektów), ale zawsze występuje tutaj element subiektywny. Najlepszym dowodem na to są sytuacje, gdy liczba punktów przyznanych temu samemu projektowi przez dwóch niezależnych ekspertów znacznie się różni.

Do dobrych praktyk należy przedstawienie klientowi, który do tej pory nie realizował projektów ze wsparciem funduszy strukturalnych, obowiązków jakie nakłada na beneficjenta pomocy unijnej umowa o dofinansowanie . Konsultant powinien pomagać klientowi także na etapie podpisywania umowy o dotację. Może zdarzyć się sytuacja, że Instytucja Wdrażająca będzie negocjowała wysokość poszczególnych wydatków.

To, co mogłabym poradzić wnioskodawcom, to ostrożność w uleganiu doradcom przy wpisywaniu zbyt ambitnych założeń i wygórowanych wskaźników we wniosku, za które można wprawdzie otrzymać dodatkowe punkty przy ocenie, ale z ich osiągnięcia wnioskodawca będzie rozliczany. Przykładowo, może to być utworzenie kilku nowych miejsc pracy w projekcie inwestycyjnym, poziom ograniczonej emisji zanieczyszczeń w przedsięwzięciach proekologicznych, liczba osób, które dzięki uczestnictwu w szkoleniu zdobyły pracę. Nieosiągnięcie wskaźników może skutkować zwrotem dotacji.

Zlecenie opracowania dokumentacji zewnętrznemu konsultantowi minimalizuje ryzyko popełnienia błędu przy aplikowaniu. W większości umów ryzyko niepowodzenia podzielone jest pomiędzy firmę konsultingową a zleceniodawcę. Najczęściej wynagrodzenie podzielone jest na dwie części. Pierwsza może być wypłacona po złożeniu dokumentacji lub po ocenie formalnej wniosku, druga – w postaci premii za sukces – w momencie zatwierdzenia projektu do dofinansowania.

Część wynagrodzenia firmy doradczej zwykle zależy więc od rezultatu pracy. Dlaczego nie całość? Szanujące się (a właściwie: szanujące pracę swoich ekspertów) firmy doradcze za konsultacje w fazie planowania projektu, opracowanie analiz i dokumentów planistycznych pobierają opłatę. Sam wniosek o dofinansowanie i jego wypełnienie za pomocą generatora to ostatni etap pracy. Jeżeli projekt nie zostanie zakwalifikowany do wsparcia, klientowi pozostaje gotowe opracowanie w postaci biznes planu lub studium wykonalności, które może po poprawieniu złożyć ponownie w następnym ogłoszonym konkursie. Klientowi przekazywane jest know-how firmy doradczej, które ma swoją wartość. Niejednokrotnie zdarza się, że współpraca z konsultantem pozwala na tyle wyedukować klienta, że kolejny wniosek przygotowuje samodzielnie.

Firma doradcza nie może wziąć na siebie całego ryzyka, ponieważ wartość merytoryczna projektu i to, jak wypadnie na tle konkurencyjnych projektów ubiegających się o dotację w danej rundzie aplikacyjnej nie zależy wyłącznie od niej. Pomysł na projekt należy przecież do klienta. To, co może zrobić konsultant, to właściwie opisać i uzasadnić cele przedsięwzięcia, zadbać o poprawność wniosku i załączników, sporządzić poprawną i rzetelną analizę finansowo-ekonomiczną.

Rażąco niskie ceny powinny wzbudzić niepokój zleceniodawcy. Tak jak w każdej branży – jakość kosztuje. Rynek doradztwa od kilku lat stabilizuje się, więc należy spodziewać się, że ceny za opracowanie dokumentacji aplikacyjnej oferowane przez firmy o podobnej pozycji i doświadczeniu będą zbliżone. Negocjowana jest zazwyczaj wysokość prowizji (premii za sukces) oraz moment jej wypłaty. Wysokość premii dla firmy doradczej szacowana jest w zależności od wartości i stopnia złożoności projektu, wysokości przyznanej pomocy, a także koniecznych opracowań do wniosku o dotację , co przekłada się na liczbę specjalistów różnych dziedzin zaangażowanych w przygotowanie dokumentacji.

Umowa między wnioskodawcą a firmą doradczą powinna zawierać zapis zobowiązujący zleceniobiorcę do udostępniania wszelkich informacji koniecznych do prawidłowego przygotowania wniosku o dotację oraz wyznaczeniu osoby lub zespołu do kontaktów ze zleceniobiorcą. Wbrew pozorom klauzula taka nie stanowi wyłącznie zabezpieczenia dla firmy konsultingowej, ale jest korzystna dla obu stron. Opracowanie dokumentacji zawsze wymaga zaangażowania wnioskodawcy. Jego udział nie powinien ograniczać się wyłącznie do dostarczenia danych dotyczących firmy i planowanego przedsięwzięcia, ale także sprawdzaniu na bieżąco postępów w pracach. Przed złożeniem wniosku klient musi zatwierdzić dokumentację przygotowaną przez konsultantów co do kwot, terminów, przedmiotu przedsięwzięcia itd. Wniosek o dofinansowanie to zobowiązanie podmiotu do realizacji projektu zgodnie z zapisami w dokumentacji. Nie bez przyczyny stanowi załącznik do umowy o dofinansowanie .

 

Artykuł ukazał się pierwotnie w magazynie: „Gazeta MSP Małych i Średnich Przedsiębiorstw” pod tytułem „Łatwiej z doradcą”, marzec 2008.

Katarzyna Lukoszek

specjalista w Dziale Projektów Rozwojowych, Collect Consulting Sp. z o.o.

Fundusze strukturalne

Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (ERDF – European Regional Development Fund) powstał w 1975 roku jako reakcja na coraz głębsze rozbieżności w rozwoju regionów (spowodowane kryzysem gospodarczym i przystąpieniem do UE Wielkiej Brytanii i Irlandii).

Jego głównym zadaniem jest niwelowanie dysproporcji w poziomie rozwoju regionalnego krajów należących do UE.

Pomoc w ramach tego funduszu obejmuje inicjatywy w następujacych dziedzinach:

  1. inwestycje produkcyjne umożliwiające tworzenie lub utrzymanie stałych miejsc pracy
  2. inwestycje w infrastrukturę, z uwzględnieniem tworzenia sieci transeuropejskich
  3. inwestycje w edukację i opiekę zdrowotną
  4. rozwój potencjału lokalnego: małych i średnich przesiębiorstw
  5. działalność badawczo-rozwojowa
  6. inwestycje związane z ochroną środowiska

Europejski Fundusz Społeczny (ESF – European Social Fund) jest pierwszym z zastosowanych we Wspólnocie instrumentów polityki strukturalnej. Został powołany do życia na podstawie art. 123 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą (1957). Fundusz działa od 1960 roku, a jego głównym celem jest walka z bezrobociem w krajach członkowskich. Środki finansowe są przeznaczane na pomoc dla różnych regionów i grup społecznych w tym w szczególności dla pracowników zagrożonych bezrobociem długoterminowym oraz dla ludzi młodych (do 25 roku życia) wkraczających dopiero na rynek pracy. Pomoc z Europejskiego Funduszu Społecznego jest realizowana poprzez:

  1. organizowanie szkoleń rozwijających umiejętności zawodowe (w tym praktyk i szkoleń wewnątrzzakładowych), przez co zwiększa się możliwości pracowników na rynku pracy
  2. ulepszanie systemów powszechnego kształcenia oraz dostosowywanie ich do aktualnego zapotrzebowania na rynku pracy
  3. kształcenie kadr, ekspertów i personelu dydaktycznego; wspieranie pośrednictwa pracy oraz organizacji zajmujących się doradztwem i informacją zawodową
  4. wspieranie programów mających na celu tworzenie nowych miejsc pracy w tym zatrudnienia w małych i średnich przedsiębiorstwach
  5. walkę z dyskryminacją zawodową w tym wyrównywanie szans kobiet i mężczyzn na rynku pracy
  6. wspieranie grup ludzi odrzuconych i defaworyzowanych przez społeczeństwo (np. bezdomnych i uzależnionych)
  7. pomoc techniczną, badania naukowe i promowanie nowych technologii

Europejski Fundusz Oreintacji i Gwarancji Rolnej (EAGGF – European Agriculture Guidance and Guarantee Funds). Powstał w 1964 roku na mocy Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą (1957). Zajmuje się wspieraniem przekształceń struktury rolnictwa oraz wspomaganiem rozwoju obszarów wiejskich. Na Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej jest przeznaczana największa część budżetu Unii Europejskiej (w 1999 przeznaczono na ten cel 42,2 procenta budżetu). Ponadto środki Funduszu pochodzą z opłat nakładanych na importowane spoza Unii Europejskiej produkty rolne. EAGGF składa się z dwóch sekcji: Sekcji Gwarancji, która finansuje wspólną politykę rolną (zakupy interwencyjne produktów rolnych, dotacje bezpośrednie dla rolników) oraz Sekcji Orientacji, która wspiera przekształcenia w rolnictwie w poszczególnych państwach UE i jest instrumentem polityki strukturalnej. W ramach Sekcji Orientacji EAGGF realizuje się następujące zadania:

  1. Rozwój i modernizacja terenów wiejskich
  2. Wspieranie inicjatyw służacych zmianom struktury zawodowej na wsi (w tym kształcenia zawodowego rolników i ich przekwalifikowania do innych zawodów)
  3. Wspomaganie działań mających na celu zwiększenie konkurencyjności produktów rolnych
  4. Restrukturyzacja oraz dostosowanie potencjału produkcyjnego gospodarstw do wymogów rynku
  5. Pomoc przy osiedlaniu się młodych rolników
  6. Wspieranie rozwoju ruchu turytycznego i rzemiosła
  7. Rozwój i eksploatacja terenów leśnych
  8. Inwestycje w ochronę środowiska
  9. Wyrównywanie szans gospodarstw położonych na terenach górzystych i terenach dotkniętych kataklizmami

Finansowy Instrument Wspierania Rybołóstwa (FIFG – Financial Instrument for Fisheries Guidance) powstał w 1993 roku w ramach reformy funduszy strukturalnych. Ten instrument polityki strukturalnej Unii Europejskiej wspiera restrukturyzację rybołówstwa państw członkowskich.
Za pośrednictwem FIFG finansowane są inicjatywy w następujących dziedzinach:

  1. Rozwój hodowli ryb
  2. Rozwój infrastruktury portów rybackich oraz ich wyposażenie w niezbędne zaplecze i urządzenia
  3. Restrukturyzacja i unowocześnienie floty rybackiej oraz metod połowu i przetwarzania ryb
  4. Podnoszenie konkurencyjności produktów rybnych i ich promowanie na rynku

Źródło: UKIE

Informacje dotyczące funduszy strukturalnych w Polsce dostępne są na stronie: http://www.funduszestrukturalne.gov.pl

 

Fundusze Strukturalne dla Polski na lata 2007-2013

Narodowa Strategia Spójności (NSS) (Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia) to dokument strategiczny określający priorytety i obszary wykorzystania oraz system wdrażania funduszy unijnych : Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) oraz Funduszu Spójności w ramach budżetu Wspólnoty Europejskiej. Cel strategiczny NSS, jakim jest tworzenie warunków dla wzrostu konkurencyjności gospodarki polskiej opartej na wiedzy i przedsiębiorczości, zapewniającej wzrost zatrudnienia oraz wzrost poziomu spójności społecznej, gospodarczej oraz przestrzennej [1]osiągany będzie poprzez realizację horyzontalnych celów szczegółowych. Celami horyzontalnymi NSS (NSRO) są: Poprawa jakości funkcjonowania instytucji publicznych oraz rozbudowa mechanizmów partnerstwa, Poprawa jakości kapitału ludzkiego i zwiększenie spójności społecznej, Budowa i modernizacja infrastruktury technicznej i społecznej mającej podstawowe znaczenie dla wzrostu konkurencyjności Polski, Podniesienie konkurencyjności i innowacyjności przedsiębiorstw, w tym szczególnie sektora wytwórczego o wysokiej wartości dodanej oraz rozwój sektora usług, Wzrost konkurencyjności polskich regionów i przeciwdziałanie ich marginalizacji społecznej, gospodarczej i przestrzennej, Wyrównywanie szans rozwojowych i wspomaganie zmian strukturalnych na obszarach wiejskich.[2]

Cele NSRO będą realizowane za pomocą Programów Operacyjnych (PO), którymi zarządza Ministerstwo Rozwoju Regionalnego, Regionalnych Programów Operacyjnych (RPO), zarządzanych przez zarządy województw i projektów współfinansowanych ze strony instrumentów strukturalnych, tj.:

  • Program Operacyjny Infrastruktura i Środowisko – EFRR i FS
  • Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka – EFRR
  • Program Operacyjny Kapitał Ludzki – EFS
  • 16 Regionalnych Programów Operacyjnych – EFRR
  • Program Operacyjny Rozwój Polski Wschodniej – EFRR
  • Program Operacyjny Pomoc Techniczna – EFRR
  • Programy Operacyjne Europejskiej Współpracy Terytorialnej – EFRR[3]

Łączna suma środków zaangażowanych w realizację NSRO w latach 2007-2013 wyniesie około 85,6 mld euro. Z tytułu realizacji NSRO średniorocznie (do roku 2015) będzie wydatkowe około 9,5 mld euro, co odpowiada około 5% produktu krajowego brutto. Z tej sumy: 67,3 mld euro będzie pochodziło z budżetu UE, 11,9 mld euro z krajowych środków publicznych (w tym ok. 5,93 mld euro z budżetu państwa), ok. 6,4 mld euro zostanie zaangażowanych ze strony podmiotów prywatnych.[4]

Wydatki w ramach polityki spójności będą koordynowane z wydatkami przezna­czonymi na instrumenty strukturalne Wspólnej Polityki Rolnej oraz Wspólnej Polityki Rybackiej, a także programami europejskimi w sferze wzmacniania konkurencyjności. Łączna suma środków włączona w realizację działań rozwojowych, których głównym elementem będzie NSRO, wyniesie łącznie ponad 107,9 mld euro, w tym 85,4 mld środków UE. Szczegółowy podział funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności w Polsce w ukła­dzie poszczególnych programów operacyjnych kształtuje się w następujący sposób:

PO Infrastruktura i Środowisko – 41,9% całości środków (27,9 mld euro),
16 Regionalnych Programów Operacyjnych – 24,9% całości środków (16,6 mld euro),
PO Kapitał Ludzki – 14,6% całości środków (9,7 mld euro),
PO Innowacyjna Gospodarka -12,4% całości środków (8,3 mld euro),
PO Rozwój Polski Wschodniej – 3,4% całości środków (2,3 mld euro),
PO Pomoc Techniczna – 0,8% całości środków (0,5 mld euro).
PO Europejskiej Współpracy Terytorialnej – (0,7 mld euro)[5]

Pozostałe środki finansowe w ramach obu funduszy strukturalnych oraz Funduszu Spójności zostaną przeznaczone na utworzenie krajowej rezerwy wykonania (2% wartości alokacji, czyli 1,3 mld euro).[6]

[1] System wdrażania funduszy strukturalnych w latach 2007-2013 w Polsce, Ministerstwo Rozwoju Regionalnego, Warszawa 2006.
[2] Rządowy portal informacyjny http://www.funduszestrukturalne.gov.pl/,
[3] Źródło: Narodowa Strategia Spójności, Warszawa 2007
[4] Informacja prasowa Ministerstwa Rozwoju Regionalnego, Warszawa kwiecień 2006.
[5] Źródło: Narodowa Strategia Spójności, Warszawa 2007
[6] Ibidem.

„Zielone euro” czyli dotacje unijne na ochronę środowiska

Mamy za sobą półtora roku wydatkowania dotacji unijnych. Mimo, iż jako kraj wystartowaliśmy z opóźnieniem, nie z początkiem okresu programowania tj. w 2007 r. lecz 12 miesięcy później, szybko nadrabiamy stracony czas. Kolejne konkursy, kolejne listy rankingowe projektów, które zakwalifikowały się do wsparcia, w końcu podpisane umowy o dofinansowanie przedsięwzięć inwestycyjnych i nie tylko oraz pierwsze wypłacone Beneficjentom środki z funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności.

Szczególne miejsce w tym procesie mają z pewnością dotacje na szeroko rozumianą ochronę środowiska. Przedsiębiorcy, samorządy, instytucje trzeciego sektora starają się poprawić stan naszego środowiska naturalnego przygotowując i wdrażając przedsięwzięcia promujące w społeczeństwie ekologiczne postawy, porządkujące lokalne i regionalne gospodarki wodno-ściekowe gmin, miast i powiatów, rozwiązujące problemy recyklingu i likwidacji odpadów, czy też dostosowujące polskie instytucje do standardów i norm europejskich w zakresie ochrony środowiska i zrównoważonego rozwoju.

Po niecałych 2 latach możemy pokusić się o pierwsze podsumowania, dobre praktyki i wskazówki dla przyszłych projektodawców. A jest się już czym pochwalić! Ba również doświadczenie i praktyka pierwszej dwulatki jest niemała!

Zacznijmy więc od największych wyzwań i największych pieniędzy. W ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko (POIiŚ) mamy do rozdysponowania około 42% środków przypadających na realizację polityki spójności w Polsce, co stanowi kwotę około 28 miliardów euro, w tym na sektor środowiskowy przypada kwota około 4,8 miliarda euro wsparcia z Funduszu Spójności oraz Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Sektor publiczny był, jest i zapewne jeszcze długo będzie zainteresowany pozyskiwaniem wsparcia na realizację projektów w ramach I i II Priorytetu POIiŚ tj.:

I. Gospodarka wodno-ściekowa – umożliwiającego współfinansowanie inwestycji prowadzących do zredukowania ilości zanieczyszczeń odprowadzanych ze ściekami do wód i ziemi oraz realizowanych kompleksowo wraz z nimi inwestycji mających na celu zapewnienie odpowiedniej jakości wody pitnej w aglomeracjach powyżej 15 tyś RLM.

II. Gospodarka odpadami i ochrona powierzchni ziemi – umożliwiającego współfinansowanie inwestycji prowadzące do zapobiegania oraz ograniczania wytwarzania odpadów komunalnych, wdrażania technologii odzysku, w tym recyklingu, wdrażania technologii unieszkodliwiania odpadów komunalnych, a także likwidacji zagrożeń wynikających ze składowania odpadów, dodatkowo działania w zakresie rekultywacji gruntów poprzemysłowych i powojskowych oraz umacniania i ochrony brzegów morskich

Samorządy od początku intensywnie rozpoczęły ubieganie się o wsparcie na rozbudowę i modernizację sieci kanalizacyjnych oraz oczyszczalni ścieków. Od początku 2008 roku odbyło się już 5 konkursów aplikacyjnych, kolejne odbywają się zgodnie z harmonogramem. W ramach 3 już ocenionych konkursów pozytywne oceny merytoryczne otrzymało ponad 80 wielomilionowych projektów. Kolejne ponad 100 wniosków jest w trakcie weryfikacji. Równie dobrze sytuacja ma się jeżeli przyjrzymy się listy projektów dotyczących budowy nowoczesnych zakładów unieszkodliwiania odpadów komunalnych, modernizacja składowisk odpadów czy porządkowania gospodarki odpadami na terenach samorządów. W ramach zaledwie kilku konkursów 7 projektów zakwalifikowano do wsparcia, a następne 22 projekty oczekują na zakończenie oceny merytorycznej.

W ramach niemal wszystkich 16 Regionalnych Programów Operacyjnych Województw przeprowadzono już pierwsze konkursy dla sektora publicznego na realizację przedsięwzięć w zakresie rekultywacji terenów zdegradowanych na cele przyrodnicze, poprawę gospodarki wodno-ściekowej, ochronę zasobów wodnych, likwidację składowisk odpadów, czy budowę zakładów segregacji, recyklingu, unieszkodliwiania odpadów. „Obłożenie” konkursów jest tak duże, ze jedynie średnio co 3 aplikacja uwieńczona jest sukcesem w postaci przyznania dofinansowania. Nie oznacza to, że pozostałe statystyczne 2 wnioski są złe, wręcz przeciwnie zazwyczaj są wartościowe i poprawne merytorycznie, jednak przewidziane w ramach konkursów środki, mimo iż liczone w setkach milionów, są niewystarczające.

Takie wyniki osiągnięte w przeciągu kilkunastu miesięcy dobrze prognozują na przyszłość. Jeżeli tylko realizacja projektów będzie postępować choć tak sprawnie, jak proces wyboru i oceny projektów, już niedługo nasze środowisko naturalne ulegnie poprawie – czyste rzeki, segregowane odpady, zlikwidowane wysypiska śmieci staną się naszą codziennością.

Przy tak trudnych i skomplikowanych przedsięwzięciach niesposób uniknąć problemów. Dla wielu Beneficjentów barierą nie do pokonania okazała się zmiana prawodawstwa, a właściwie jego dostosowanie do należytego transponowania dyrektyw w zakresie oceny oddziaływania na środowisko. 15 listopada 2008 roku weszła w życie Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227). Uwzględnia ona nadrzędne Dyrektywy tj. Dyrektywę OOS (85/337/EEC) oraz Dyrektywę siedliskową (92/43/EC). Uporządkowanie stanu prawnego spowodowało, ze wiele decyzji administracyjnych (decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, pozwolenia na budowę ) okazały się mieć istotne wady. Przyzwyczailiśmy się , ze decyzja organu administracyjnego jest dla nas wyrocznią, jednakże jeżeli nie jest ona wystarczająco uzasadniona, nie jest warunkiem konicznym i wystarczającym do uznania przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko za poprawną i pełną. Niejednokrotnie Beneficjenci dysponowali pakietem decyzji, które stanowiły przykładowo o braku konieczności sporządzania raportu oddziaływania na środowisko, ale podmiot wydający stanowisko nie dopełnił staranności uzasadnienia takiego stanu, co w świetle nowego prawa dyskryminowało projekt do uzyskania dotacji. Z uwagi na indywidualną specyfikę i charakter każdego projektu nie ma jednego właściwego rozwiązania. Najlepsza praktyką niemniej jednak okazało się być ponowne przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko.

Tak długo jak wnioskodawcy opierać się będą na decyzjach wydanych przez 15 listopada 2008r. problemy będą nierzadkie, dlatego czujność i stosowanie zasady ograniczonego zaufania względem niejednoznacznych uzasadnień w zakresie oceny wpływu przedsięwzięcia na środowisko jest jak najbardziej wskazana. Mimo nawet tak poważnych problemów i barier, samorządy, spółki komunalne nie strącą zapału do walki o pozyskanie wsparcia z Unii Europejskiej na realizację przedsięwzięć pro środowiskowych.

Sektor prywatny to kolejne silne ogniwo w procesie wydatkowania dotacji unijnych. Tu rywalizacja i konkurencja jest bardzo silna. Składane w ramach poszczególnych konkursach wnioski o dofinansowanie wielokrotnie przekraczają kwoty przeznaczone do rozdysponowania. Firmy, którym się nie powiedzie, nie tracą werwy tylko próbują po raz kolejny.

WNa szczególną uwagę zasługują działania w ramach Priorytetu 4 Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko Przedsięwzięcia dostosowujące przedsiębiorstwa do wymogów ochrony środowiska. Tutaj niemalże 200 milionów euro z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego jest przeznaczone na ograniczanie negatywnego wpływu istniejącej działalności przemysłowej na środowisko i dostosowanie przedsiębiorstw do wymogów prawa wspólnotowego. W ramach tych środków wspierane są projekty małych, średnich oraz dużych przedsiębiorstw redukujące ilość zanieczyszczeń emitowanych do atmosfery, odprowadzanych ze ściekami oraz redukujące ilość wytwarzanych odpadów i zwiększające udział odpadów poddawanych procesom odzysku, w szczególności recyklingu. Dotowane są również przedsięwzięcia z zakresu wdrażania systemów zarządzania środowiskowego. W zakresie ochrony powietrza oraz Najlepszych Dostępnych Technik preferowane są inwestycje w instalacjach wskazanych w Traktacie Akcesyjnym.
Na chwilę obecną przedsiębiorcy mają za sobą 2 rundy konkursowe. Pierwsze dotacje zostały przyznane, kolejne wnioski podlegają właśnie ocenie. Najlepiej zaangażowanie w projekty środowiskowe sektora prywatnego zobrazują poniższe statystyki:

Działanie 4.1. – Wsparcie systemów zarządzania środowiskowego mające na celu rozpowszechnienie systemów zarządzania środowiskowego objętych certyfikacją oraz wdrażania certyfikowanych eko-znaków – PIERWSZY KONKURS DOPIERO SIĘ ROZPOCZĄŁ

Działanie 4.2. – Racjonalizacja gospodarki zasobami i odpadami w przedsiębiorstwach mające na celu zmniejszenie ilości wytwarzanych odpadów poprzemysłowych (innych niż komunalne) i zwiększenie poziomu odzysku i recyklingu odpadów. W ramach pierwszego konkursu dotację uzyskało 16 firm, a łączna wartość dotacji to około 81,5 miliona złotych. W konkursie, którego ocena jest w toku, złożono aż 43 projekty na kwotę dofinansowania rzędu 130 milionów złotych.

Działanie 4.3. – Wsparcie dla przedsiębiorstw w zakresie wdrażania Najlepszych Dostępnych Technik (BAT) mające na celu zapobieganiu powstawania i ograniczenia ładunku zanieczyszczeń różnych komponentów środowiska poprzez dostosowanie istniejących w przedsiębiorstwach instalacji do wymogów najlepszych dostępnych technik (BAT). W ramach pierwszego konkursu dotację uzyskało 12 aplikacji na kwotę łączną ponad 128 milionów złotych. W ocenianym konkursie weryfikowanych jest 29 wniosków złożonych na kwotę dofinansowania przekraczającą 300 milionów złotych.

Działanie 4.4. – Wsparcie dla przedsiębiorstw w zakresie gospodarki wodno-ściekowej mające na celu ograniczanie ładunku zanieczyszczeń (w szczególności substancji niebezpiecznych) odprowadzanych przez przemysł do środowiska wodnego oraz zmniejszenie ilości nieoczyszczonych ścieków przemysłowych odprowadzanych do wód lub do ziemi. Tutaj rywalizacja była i jest bardzo ostra. Wsparcie uzyskało jedynie 8 zakładów przemysłowych na kwotę 31 milionów złotych. Środki te firmy przeznaczą na budowę i modernizację przyzakładowych oczyszczalni ścieków przemysłowych oraz na inwestycje powodujące zmniejszenie zużycia wody oraz ilości substancji niebezpiecznych odprowadzanych wraz ze ściekami do środowiska naturalnego.

Działanie 4.5. -Wsparcie dla przedsiębiorstw w zakresie ochrony powietrza mające na celu poprawę jakości powietrza poprzez obniżenie wielkości emisji zanieczyszczeń z instalacji spalania paliw i dostosowanie do wymagań wynikających z dyrektywy 2001/80/WE w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze źródeł spalania. W ramach pierwszego konkursu dotację uzyskało 17 projektów o łącznej kwocie dofinansowania 212 milionów złotych. Pozostałe 4 projekty znalazły się na liście rezerwowej (wartość dotacji około 21 milionów złotych).

Działanie 4.6. – Wsparcie dla przedsiębiorstw prowadzących działalność w zakresie odzysku i unieszkodliwiania odpadów innych niż komunalne mające na celu zwiększenie udziału odpadów innych niż komunalne (odpady poużytkowe lub niebezpieczne) podlegających recyklingowi i prawidłowemu unieszkodliwianiu. W ramach pierwszego konkursu dotację uzyskało 15 firm, a łączna wartość dotacji to około 70,2 miliona złotych. W konkursie, którego ocena jest w toku, złożono kolejne 24 projekty na kwotę dofinansowania rzędu 132 milionów złotych.

Podsumowując warto podkreślić, ze w pierwszym kwartale tego roku przekroczyliśmy już magiczną setkę przyznanych potwierdzeń o dofinansowaniu w sektorze środowiskowym. Oznacza to, że ponad 100 samorządów, przedsiębiorców i organizacji pozarządowych poradziło sobie z trudnym procesem aplikacyjnym i uwieńczyło swoja pracę sukcesem. Nie brak jest również rozczarowań! Ciągle brak długofalowego myślenia, dokładnego planowania przedsięwzięć, świadomości projektowej oraz pośpiech powoduje, że wiele projektów jest niewłaściwie przygotowanych. Niestety nadal grzechem głównym Wnioskodawców są uchybienia formalne- braki w dokumentacji, niekompletne aplikacje, źle obliczone poziomy dofinansowania. Receptą na to jest karkołomne studiowanie wytycznych, regulaminów, zasad aplikowania, bądź korzystanie z pomocy eksperta.

Wnioskodawcy ubiegając się o dotację, często zastanawiają się co powinno być „wyrocznią” decydującą o przyznaniu dotacji na projekt środowiskowy. Z pewnością poprawnie przygotowana aplikacja, właściwie sporządzona analiza finansowa, poprawne merytorycznie studium wykonalności są istotne, ale podstawowym czynnikiem, który w głównej mierze zaważy o sukcesie projektu jest planowany cel i rezultat przedsięwzięcia. Korzyści, które zamierzamy planujemy osiągnąć oraz efekt ekologiczny – to klucz do sukcesu w przypadku ubiegania się o wsparcie z funduszy unijnych na ochronę środowiska.

Dotacje na rozwój e-usług i B2B

Przedsiębiorcy coraz częściej wykorzystują Internet w prowadzonej działalności gospodarczej. I słusznie, bowiem istnienie w „sieci” nie tylko jest doskonałym źródłem komunikacji, w tym promocji, ale także może być kanałem świadczenia usług czy też wymiany informacji między partnerami.

W ramach Programu Operacyjnego Innowacyjne Gospodarka przewidziano dotacje na rozwój e-usług oraz B2B poprzez Działanie 8.1. Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej oraz Działanie 8.2 Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B.

Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej/E-usługi

E-usługa

E-usługę należy rozumieć jako usługę świadczoną w sposób częściowo lub całkowicie zautomatyzowany przez technologię informacyjną, za pomocą systemów teleinformatycznych w publicznych sieciach telekomunikacyjnych, na indywidualne żądanie usługobiorcy, bez jednoczesnej obecności stron w tej samej lokalizacji i wymagającą niewielkiego udziału człowieka po stronie usługodawcy

W ramach działania, o dofinansowanie ubiegać mogą się mikro oraz mali przedsiębiorcy, prowadzący działalność nie dłużej niż rok od dnia wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego lub Ewidencji Działalności Gospodarczej.

Wsparcie uzyskają indywidualne projekty mające na celu świadczenie e-usługi lub wytworzenie produktów cyfrowych niezbędnych do świadczenia tej usługi. Projekt będzie objęty dofinansowaniem do 12 miesięcy. Przedsiębiorca uzyska dofinansowanie tylko na jeden projekt w ramach tego działania.

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 sierpnia 2009 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (Dziennik Ustaw z 2008 r. Nr 153 poz. 956), w ramach działania przedsiębiorcy będą mogli uzyskać refundację m.in. następujących kategorii kosztów poniesionych w projekcie:

  • zakup usług informatycznych, technicznych, doradczych,
  • wynagrodzenia osób zaangażowanych bezpośrednio w realizację projektu objętego wsparciem,
  • zakup analiz przygotowawczych, usług księgowych, prawnych itd.,
  • zakup usług pomocniczych (np. transportowych, telekomunikacyjnych, komunalnych lub pocztowych),
  • zakup materiałów biurowych i eksploatacyjnych, najem i eksploatację pomieszczeń,
  • promocję wdrożonych rozwiązań,
  • zakup środków trwałych oraz nabycie wartości niematerialnych i prawnych.

Ponadto w ramach cross financingu, sfinansować będzie można koszty uczestnictwa w szkoleniach specjalistycznych związanych z uruchomieniem i obsługą e-usługi. Koszty te nie mogą jednak przekroczyć 10% całkowitych wydatków kwalifikowanych do wsparcia.

Minimalna wartość wydatków kwalifikujących się do wsparcia wynosi 20 tysięcy złotych, natomiast wartość maksymalna została określona na poziomie 1 miliona złotych. Maksymalny poziom dofinansowania o jaki może ubiegać się przedsiębiorca na rozwój e-usług w ramach niniejszego działania to 85% wydatków kwalifikowanych co oznacza, że pozostała część musi zostać pokryta z innych niż pomoc publiczna środków (np. środki własne, kredyt bankowy).

 

Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B

W ramach tego działania o wsparcie ubiegać się będą mogli mikro, mali i średni przedsiębiorcy, którzy zamierzają zrealizować nową inwestycję, a ponadto zawarli umowy o współpracy z co najmniej dwoma innymi przedsiębiorcami.

Dotację uzyskać będzie można na przedsięwzięcia o charakterze technicznym, informatycznym, oraz organizacyjnym, które prowadzą do realizacji procesów biznesowych w formie elektronicznej, obejmujących trzech lub więcej współpracujących przedsiębiorców. Projekty mogą uwzględniać wdrażanie nowych lub integrację istniejących systemów informatycznych przedsiębiorstw, mających na celu umożliwienie automatyzacji wymiany informacji pomiędzy systemami informatycznymi współpracujących przedsiębiorców.

Zgodnie z Rozporządzeniem przytoczonym powyżej, refundację będzie można uzyskać na koszty związane z:

  • nabyciem wartości niematerialnych i prawnych,
  • zakup nowych i używanych środków trwałych,
  • raty spłat wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych,
  • zakup analiz przygotowawczych oraz usług doradczych,
  • promocję wdrożonych rozwiązań,
  • wynagrodzenia osób zaangażowanych bezpośrednio w realizację projektu,
  • zakup szkoleń specjalistycznych niezbędnych do realizacji projektu.

Należy jednak pamiętać, że dofinansowanie można uzyskać tylko i wyłącznie na elementy „integrujące” tzn. związane bezpośrednio z procesem współpracy miedzy partnerami.

Wniosek o dofinansowanie składał będzie jeden podmiot, który ma podpisane umowy o współpracy przynajmniej z dwoma innymi podmiotami. Zakupi poszczególne elementy składające się na projekt, a następnie zainstaluje je w swojej siedzibie oraz w siedzibach podmiotów, z którymi współpracuje. Będzie on także ponosił odpowiedzialność za zakupione aktywa trwałe oraz za utrzymanie trwałości projektu. Inwestycje tego typu przyczynią się do usprawnienia współpracy między podmiotami kooperującymi na linii partnerskiej czy też na linii usługodawca – klient oraz automatyzacji wymiany informacji miedzy podmiotami. Wnioskodawca będzie mógł dostosować własne systemy informatyczne do systemów informatycznych przedsiębiorstw z którymi współpracuje.

Na projekty z zakresu wsparcia elektronicznego biznesu przedsiębiorcy mogą otrzymać dofinansowanie na wydatki inwestycyjne do 50% kosztów kwalifikowanych (średnie przedsiębiorstwa) lub 60% (mikroprzedsiębiorstwa). Usługi doradcze refundowane będą do 50% kosztów, natomiast szkolenia do 45%.

Realizacja projektów w ramach obu działań, nie może rozpocząć się przed złożeniem wniosku o dofinansowanie. Ponadto należy pamiętać o tym, że przedsiębiorca podpisując umowę o dofinansowanie, zobowiązuje się do utrzymania trwałości projektu objętego wsparciem w województwie, w którym został zrealizowany, przez co najmniej 3 lata od momentu zakończenia jego realizacji. Istnieje jednak możliwość wprowadzenia w projekcie ekonomicznie uzasadnionych modyfikacji w zakresie świadczonych usług i ich głównych odbiorców.

Czas na sztuczną inteligencję

Konsultanci Collect Consulting pozyskali wsparcie finansowe dla Stanusch Technologies, firmy zajmującej się tworzeniem oprogramowania wykorzystującego sztuczna inteligencję dla celów biznesowych. Kwota ponad 0,6 mln złotych została przyznana w ramach programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka.

Stanusch Technologies zajmuje się tworzeniem oprogramowania, które wykorzystuje metody i techniki sztucznej inteligencji dla celów biznesowych. Głównym produktem firmy jest Wirtualny Doradca (chatterbot), symulujący zachowanie człowieka, z którym można prowadzić rozmowę przy użyciu naturalnego języka.  Spółka prowadzi projekty związane m.in. z semantycznym wyszukiwaniem (WEB 3.0), przetwarzaniem języka oraz rozpoznawaniem mowy i obrazów.

Pozyskane przez konsultantów Collect dofinansowanie umożliwi przyspieszenie prowadzonych prac badawczych poprzez zaangażowanie wysokiej klasy programistów. Praca utworzonego na potrzeby projektu zespołu w całości będzie poświęcona stworzeniu nowej technologii umożliwiającej zwiększenie efektywności procesów wdrożeń Wirtualnych Doradców oraz wprowadzenie na rynek nowych produktów.

Więcej o Stanusch Technologies Sp. z o.o..

Co powinno zawierać studium wykonalności dla projektów finansowanych przez Fundusz Spójności?

 

01 Prezentacja i ocena stanu technicznego gospodarki odpadami komunalnymi na terenie objętym przedsięwzięciem.

W tym punkcie należy przeanalizować i ocenić funkcjonowanie systemu gospodarki odpadami na terenie objętym przedsięwzięciem, .m.in. pod kątem technicznych możliwości wypełnienia zadań w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi oraz ocenić możliwości osiągnięcia wymogów prawa krajowego i UE w zakresie ograniczenia składowania odpadów komunalnych ulegających biodegradacji, wydzielenia odpadów niebezpiecznych z opadów komunalnych i osiągnięcia poziomów odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych. W tej części studium należy odpowiedzieć na pytanie, czy stan techniczny i przepustowość instalacji jest wystarczająca i zapewnia zagospodarowanie odpadów komunalnych, czy wymagane są uzupełnienia i modernizacje systemu dla zapewnienia jego zgodności z prawem.

02 Analiza i prognoza popytu

Studium wykonalności powinno zawierać prognozę ilości, składu i właściwości odpadów komunalnych wytwarzanych na terenie objętym przedsięwzięciem dla zakładanego okresu analizy. Prognozy popytu winny opierać się na danych o bieżącym popycie, prognozowych demograficznych, zidentyfikowanych czynnikach rozwojowych mogących mieć wpływ na poziom wytwarzania odpadów, przy uwzględnieniu występujących trendów oraz planowanych zmian prawa.

03 Ustalenie zakresu rzeczowego i planu inwestycyjnego przedsięwzięcia w oparciu o analizę rozwiązań alternatywnych.

Na podstawie analizy rozwiązań alternatywnych nazywaną również analizą opcji należy określić zakres zadań inwestycyjnych proponowanych do realizacji w ramach przedsięwzięcia, przedstawić ich charakterystykę i potwierdzić, że wybrano rozwiązania, które pod względem technicznym i ekonomicznym spełniają cele przedsięwzięcia. Podstawą wyboru rozwiązania jest ocena wysokości kosztów inwestycyjnych i eksploatacyjnych przy wymaganej jakości świadczonych usług.

04 Opis przedsięwzięcia

W tej części studium należy opisać rzeczowy zakres przedsięwzięcia, podać liczbę obsługiwanych mieszkańców, podstawowe dane o odpadach: rodzaj i ilość odpadów poddawanych obróbce, odzyskane surowce wtórne, opisać proponowaną technologię wskazując kluczowe parametry techniczne jak: przepustowość, wydajność, zużycie energii i materiałów, koszt jednostkowy itp.

05 Ocena obecnego systemu instytucjonalnego, analiza i wybór rozwiązań instytucjonalnych w okresie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia.

Istotnym wynikiem tej części studium będzie zarekomendowanie optymalnej struktury instytucjonalnej przedsięwzięcia mając na uwadze m.in. doświadczenie poszczególnych podmiotów w realizacji inwestycji, posiadany potencjał osobowy, techniczny i finansowy.|

06 Plan przedsięwzięcia, w tym harmonogram jego realizacji.

W tej części studium należy opisać strukturę jednostki realizującej projekt, tj. umiejscowienie zespołu, strukturę organizacyjną, liczbę osób odpowiedzialnych, zakres ich obowiązków, oraz oszacować koszty związane z wdrażaniem przedsięwzięcia.

07 Ocena wpływu przedsięwzięcia na środowisko.

W tej części studium należy dokonać analizy i wykazać, w jaki sposób projekt:

– przyczynia się do osiągania celu polityki europejskiej w zakresie zrównoważonego rozwoju;

– przestrzega zasady działań prewencyjnych oraz traktuje jako priorytet zasadę zapobiegania zanieczyszczeniom środowiska u Aoródła ich powstawania.

08 Analiza finansowa dla obliczenia wysokości dotacji z Funduszu Spójności.

Konieczne jest dokonanie analizy i obliczenia luki finansowej, stopy i wysokości dofinansowania z Funduszu Spójności oraz dokonanie analizy i obliczenia finansowej rentowności przedsięwzięcia.

09 Plan finansowy przedsięwzięcia. Konieczne jest zaprezentowanie struktury i Aoródeł finansowania kosztów kwalifikowanych i niekwalifikowanych przedsięwzięcia z podziałem na poszczególne lata realizacji inwestycji.

10 Plan finansowy przedsięwzięcia analiza jego trwałości.

W tej części studium należy:

  • uwzględnić założenia makroekonomiczne i zalecany okres analizy;
  • przedstawić i ocenić kondycję finansową podmiotów funkcjonujących na obszarze objętym realizacją przedsięwzięcia za ostatnie trzy lata;
  • przedstawić szczegółowo założenia prognoz finansowych podmiotów uczestniczących w realizacji przedsięwzięcia (beneficjent, operator, pożyczkobiorca, poręczyciel itp.);
  • przedstawić prognozę budżetu dla jednostek samorządu terytorialnego lub sprawozdań finansowych dla spółek zgodnie z ustawą o rachunkowości;
  • ocenić zdolność beneficjenta/operatora/poręczyciela do przyjęcia/poręczenia pożyczki, w tym przedstawić propozycję jej zabezpieczenia w oparciu o analizę ich zdolności kredytowej.

12 Analiza ryzyka i analiza wrażliwości.

W tej części studium w ramach analizy ryzyka należy:

  • dokonać identyfikacji kluczowych dla realizacji przedsięwzięcia ryzyk;
  • zarekomendować środki zaradcze, które powinny zminimalizować negatywny wpływ zidentyfikowanych obszarów ryzyka;

W ramach analizy wrażliwości należy:

  • zidentyfikować kluczowe dla realizacji projektu zmienne i wykazać wpływ ich zmian na podstawowe wskaAoniki efektywności finansowej i ekonomicznej przedsięwzięcia, jak również na skumulowane saldo środków pieniężnych;
  • wskazać, które zmienne uznano za krytyczne i na podstawie jakich kryteriów;
  • wskazać, jaka zmiana procentowa tych zmiennych powoduje osiągnięcie przez FNPV i ENPV wartości zero.

13 Analiza społecznych kosztów i korzyści.

W celu oszacowania ekonomicznej efektywności przedsięwzięcia należy dokonać analizy kosztów i korzyści dla przedsięwzięcia, w tym obliczyć ERR oraz ENPV. Należy dokonać interpretacji uzyskanych wyników.

Fundusz szwajcarski

Cel

Celem szwajcarskiej pomocy jest zmniejszanie różnic społeczno-gospodarczych istniejących pomiędzy Polską a wyżej rozwiniętymi państwami UE oraz różnic na terytorium Polski – pomiędzy ośrodkami miejskimi a regionami słabo rozwiniętymi pod względem strukturalnym.

Beneficjenci

O dofinansowanie projektów w ramach Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy mogą starać się: instytucje sektora publicznego i prywatnego oraz organizacje pozarządowe.

Czas trwania

W ramach Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy obowiązuje 5-letni okres zaciągania zobowiązań i 10-letni okres wydatkowania, który rozpoczął się 14 czerwca 2007 r., tj. w dniu przyznania pomocy finansowej Polsce przez Parlament Szwajcarski.

Na jakie projekty będzie można uzyskać wsparcie?

Program przewiduje wsparcie m.in. na rozwój sektora MŚP, ochronę środowiska, poprawę systemów transportowych, ochronę zdrowia, programy stypendialne.

Łącznie dla Polski Szwajcaria przeznaczyła 489 mln CHF.

Poziomy dofinansowania:

  • do 60 proc. całkowitych kosztów kwalifikowalnych projektu/programu.
  • do 85 proc. całkowitych kosztów kwalifikowalnych w przypadku projektów/programów otrzymujących dodatkowe środki finansowe z budżetu jednostek administracji publicznej szczebla centralnego, regionalnego lub lokalnego.
  • projekty dotyczące budowy zdolności instytucjonalnych oraz pomocy technicznej, projekty realizowane przez organizacje pozarządowe oraz wsparcie finansowe, z którego korzysta sektor prywatny (linie kredytowe, gwarancje, poręczenia, udział w kapitale akcyjnym i zadłużeniu) mogą być całkowicie finansowane ze środków Programu.

Uruchomienie Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy jest planowane na koniec III kwartału 2008 r.

Pin It on Pinterest